Thursday, August 20, 2009

Lost without you

გავჭედე ამ სიმღერაზე, დელტას შესრულებით მკიდია :დ

და ამ კაცზე ხომ ვჭედავ მთელი შეგნებული ცხოვრება :ფრენა:

ეს ვიდეო მისი ახალი ალბომიდანაა.


გიკალს <3

ვაიმე ერთად ვიზრდებით <3>

როგორ მახსოვს, ერხელ ვარსკვალებში დაიბეჭდა ამ სურათებიდან ერთ ერთი, ვჭრიდი და ვაგროვებდი <3

აქ ჯერ კიდევ ეკითხება ბავშვი, რამდენი მეგობარი გოგო გყავდაო :უსერ:

ეს ინტერვიუ ამობეჭდილი მაქვს

ჯემასავით ამასაც მაიმუნი უყვარს ცხოველებში ყველაზე მეტად :დ

Wednesday, August 19, 2009

ბავშვობაში მეგონა

სვითიმ დამთაგა. თავიდანვეე მინდა ვთქვა, რომ არ მქონია ბავშვური ბავშვობა. ძალიან ადრეულ ასაკში დამატყდა თავს პრობლემები და უცნაური შიშები. მაღაზიის წინ გაწოლა და ფეხების ქნევა იმისთვის რომ ვიღაცას რაღაც ეყიდა ან რაიმე სხვა კაპრიზი დაეკმაყოფილებინა, ძალიან ადრეული ასაკის მიღმა დარჩა.

ბავშობაში თავი მეგონა ისეთი ჭკვიანი, რომ სხვა ბავშვებთან ურთიერთობა მიტყდებოდა და ყოველთვის ჩუმად ვიყავი. ბაღის ასაკში განსაკუთრებით. სამაგიეროდ სხვებს ვეგონე იმდენად დებილი, რომ მაშინ, როცა თითქმის ყველა საბავშვო, ქართული ნაწარმოები ზეპირად ვიცოდი, ორ ტაეპიან ლექსს მაძლევდნენ ღონისძიებებზე დიდი მოწიწებით, იქნებ ეს მიანც დაძლიოსო.

ბავშვობაში მეგონა, რომ არასოდეს გადავაგდებდი მაწოვარას. 6 წლის ასაკამდე ვცოხვრობდი ჩემს განუყრელ სოსი- საბასთან ერთად. პროცედურა მარტივი იყო, მაწოვარა პირში, სახეზე ცხვირსახოცი. 6 წლამდე. და ახლა ვიმკი მის უარყოფით შედეგებს ბრეკეტების ტარების სახით.

მეგონა, რომ ტელევიზიის ყველა წამყვანი ტოტო კუტუნიოს ნათესავი იყო.

ბავშვობაში ვიცოდი რა იყო სექსი და როგორ ისახებონენ ბავშვები, ასე რომ წეროს არსეობის არასოდეს მჯეროდა. ვთვლიდი, რომ სექსის დროს პენისით კი ხდებოდა penetration, არამედ მისი მიმდებარე ორგანოებით და ყოველთვის მიკვირდა, როგორ ახერხებნენ შეტენვას და დანარჩენ ყველაფერს :)

მას შემდეგ რაც ვეზიარე მისტიკის საიდუმლოს, დავრწმუნდი,რომ დედაჩემი იყო ვამპირი. ვიტანჯებოდი, მეშინოდა, ვაკვირდებოდი, რამდენად ხშირად იკიდებდა ჯვარს, რამდენად ადრე ბრუნდებოდა სახლში, (თუ აგვიანდებოდა, ე. ი ჰანთინგზე იყო წასული)რამდენად გვიან იღვიძებდა და რამდენად ხშირად აფარებდა ფარდებს მზის შუქისგან თავის დასაცავად.

მეგონა, რომ ყველა დაავადება მე მჭირდა. მაგალითად დიფტერია, ყოველ დილით ვიღვიძებდი და სარკეში ვიხედებოდი და სასის მდგომარეობას ვამოწმებდი. ეს მას შემდეგ, რაც მეცხრე კლასის ბიოლოგიის წიგნი ჩამივარდა ხელში.

ასევე დარწმუნებულივიყავი რომ ერთ მშვენიერ ღამეს ავდგებოდი ძილბურანში და დედაჩემს დანას დავარტყამდი. რამდენიმე თვე ამის გამო თითქმის არ მძინებია.

და როგორ ჩამოვყალიბდი ყოველივე ამის შემდეგ ნორმალურ ადამიანად?

ვთაგავ კარამელს, ქეთის, აივერსონს, როცა ჩამოვა :)

Friday, August 14, 2009

...

ეს სიმღერა ავტორმა თავის გარდაცვლილ მეგობარს მიუძღვნა.
მირას ვუთანაგრძნობ :(

Cool breeze and autumn leaves
Slow motion daylight
A lone pair of watchful eyes
Oversee the living
Feel the presence all around
A tortured soul
A wound unhealing
No regrets or promises
The past is gone
But you can still be free
If time will set you free
Time now to spread your wings
To take to flight
The life endeavour
Aim for the burning sun
You're trapped inside
But you can still be free
If time will set you free
But it's a long long way to go

Keep moving way up high
You see the light
It shines forever
Sail through the crimson skies
The purest light
The light that sets you free
If time will set you free

Sail through the wind and rain tonight
You're free to fly tonight
And you can still be free
If time will set you free
And going higher than the mountain tops
And go high like the wind don't stop
And go high
Free to fly tonight

Thursday, August 13, 2009

გრძელფეხება წვიმა

ისევ ნაწვიმარია, გუშინ ცხელოდა. ამინდის პროგნოზით ასეთი დაინტერესებული ჯერ არ ვყოფილვარ. მთელი დღე Science daily- ს ვკითხულობ, სადაც დეტალურადაა აღწერილია, თუ როგორ იწვევს გლობალური დათბობა ამინდის გაუარესებას გარკვეულ ტერიტორიაზე.

რამდენიმე დღეა, ჯინ ვებსტერის Daddy long leg მახსენდება აქტიურად და დღეს გადავწყვიტე, გადამეკითხა. ძალიან მიყვარს. მთავარი პერსონაჟია ობოლი გოგონა ჯერუშა, რომელიც იზრდება ობოლთა თავშესაფარში და რომლესაც ერთ ერთი მდიდარი მეურვე, პირობითად ჯონ სმიტი, დააფინანსებს და ერთ ერთ პრესტიჟულ კოლეჯში გაუშვებს სასწავლებლად. ერთი პირობაა, წერის კულტურის გასავითარებლად ჯერუშამ ყოველდღე უნდა მისწეროს მას წერილი და არასოდეს მოითხოვოს მასთან შეხვედრა. ასე, რომ ის ქმნის წარმოსახვით პერსონაჟს, აუცილებლად მელოტს და გრძელფეხებას, არქმევს daddy long legs და იწყებს წერილების წერას. მოულოდნელად, ერთ ერთი ჯგუფელის ბიძას, ჯერვის პენდლტონს გაიცნობს :)

უბრალოდ საინტერესოა, რატომ არის კორეა ერთადერთი, რომელმაც, 50 იანი წლების შემდეგ, პირველმა მოიფიქრა ამ წიგნის ეკრანიზაცია ამ წარმოსადეგი ახალგზარდების მონაწილეობით?


და რატომ რატომ არის ჯეინ ეარი მილიონჯერ გადაღებული?


მოკლედ, მე ჰიუ ჯეკმანს აუცილებლად ვათამაშებდი ჯერვის პენდელტონს :)

*******************

შესვენებაა, არსად ვარ გასასვლელი, გინდაც ვიყო, არ გავიდოდი, იმიტომ რომ წვიმს.

რა მახარებს ამ წუთას:
  • დღეს პარასკევია და წინ განცხრომის ორი დღე მელის
  • ჩემი თანამშრომელი აქ არ არის და გული არ მერევა
  • შემდეგ პარასკევს გულთბილად ვაკოცებ ჩემს თანამშრომლებს და ორი კვირით დავემშვიდობები
  • წინ ბათუმი და მეგობრები მელოდებიან
  • მალე ხმელთაშუა ზღვის თბილ ტალღებს ჩავეხუტები
  • ხელფასი მომიმატეს
  • დღეს თმებს ვიღებავ
  • მერე ვიტყვი :პ
  • 10 სექტემბრიდან Supernatural იწყება
  • დღეს საზამთროს ვჭამ
რა არ მახარებს:
  • ზედმეტი 10 კილოგრამი
  • თავშეკავება :@
  • ცუდი ამინდი, თუმცა ეს ზემოთ უკვე ვთქვი

ვახ :შ

ორი დღის წინ დავიწყე დიეტა. გუშინწინ 5 ცალი მოხარშული კარტოფილი ვჭამე, გუშინ 5 მოხარშული კვერცხი და მაწონი. დღეს ჩირი უნდა მეჭამა და გავიღვიძე კანკალით. ადგომის თავიც არ მქონდა, ვერაფერს ვხედავდი, იქიდან დავიწყე აზროვნება, ჯემას მოტანილი ცივი საზამთრო რომ შევჭამე.

მართლა ვეცადე, დამეცვა რაღაც დიეტა, მაგრამ ვერ ავიტანე. მზად ვიყავი დღეს ის დამპალი ჩირიც მეჭამა და ერთი დღე მხოლოდ ნაბეღლავზე ვყოფილიყავი, მაგრამ ვერ გავქაჩე ფიზიკურად.

არ შემიძლია მე ჭამის გარეშე ცხოვრება :(

მოვედი სამსახურში, მოვიტანე ძეხვი და არაჟანი, ვჭმე და ცოტა მოვედი აზრზე.

Tuesday, August 11, 2009

BLACK HOLE SUN WONT U COME, WONT U COME??



დავიღალე ამ მოღუშული ამინდით, სიცივით, ტალახით და ნესტით მე :(

Sunday, August 9, 2009

4400

Im so into 4400. მეორე სეზონს ვამთავრებ თითქმის, ძალიან საინტერესოა, ერთი ის მინუსი აქვს, რომ მსახიობები ერთმანეთზე მახინჯები არიან. იმედია, მთავარ გმირებს შორის არანაირ რომანტიკას არ ექნება ადგილი, მაგათი ზასაობის წარმოდგენაზეც კი ცუდად ვხდები :ს

მარა თვითონ სიუჟეტი ისეთი საინტერესოა, რომ სულ მკიდია ჯოელ გრეტჩის გაპრუწული ტუჩები.

დროა გავაგრძელო.

Saturday, August 8, 2009

...

4400 ის პირველ სერიას ვიწერ, მაინტერესებს რა ხილია. ბოლო დროს მირჩევნია სერიალებს ვუყურო, ვიდრე ფილმებს, იმიტომ რომ არჩევასა და კამათში იმდენი დრო მიდის, თუ მოვახერხეთ და რაღაც ჩავრთეთ, 10-15 წუთში ვითიშები.

ჯემა სერიალებზე თავიდან ბურდღუნს იწყებს და მერე თვითონაც უყურებს, ერთადერთი სმოლვილთან ვერ დავამეგობრე :დ

დღეს სიცხე ჰქონდა :( გახურებული მოვიდა სამსახურიდან, უკანასკნელი 1 წელი ვოცნებობ მაღალ სიცხეზე, ისეთზე, წოლით რეჟიმს, კარგ კვებას და უამრავ წამალს რომ უნიშნავენ და მაინც ამას დაემართა :ს


დღეს ფორუმელებმა გაშეშების 2 წუთი მოვაწყეთ შარდენზე. არ ვიცი რა ხდებოდა, ვიდეოებიც ბუნდოვანი იყო და ხალხის რეაქცია კარგად ვერ დავაფიქსირე გაშეშებული მზერა კი მხოლოდ წყლის ბოთლისკენ მქონდა მიმართული და ირგვლივ ვერაფერს ვამჩნევდი.

აღარ გადმოიწერა.. ე.ი გუგლ ქრომზე, გადმოწერის პროცესში, ფაილები გომით არ იხსნება. მე კიდევ მეზარება სხვა ბრაუზერით გახსნა.

ძალიან მშია.

Friday, August 7, 2009

ჩეეემი

დღეს მათემ თავისი და ჯემას ძველი სურათი დადო, აქამდე არ მქონდა ნანახი ვუყურებდი ამ სურათს, სიყვარულისგან ვგიჟდებოდი და თან გვერდით ვიხედებოდი, როგორ ეძინა იგივე ადამიანს ჩემს გვერდით და უბრალოდ ვერ გადმოვცემ რა გრძნობა იყო.. თითქოს ძალიან სანუკვარი ოცნება უცებ რეალობად იქცა.. ხო შეიძლება ამ დროს სიხარულისგან გაგიჟდე :დ
ვერ ვაანალიზებდი ვერაფერს, ვერ ვაცნობიერებდი, რომ ის ჩემია, უბრალოდ მიხაროდა
ძალიან ბედნიერი ვიყავი

დამაცადოს რა ვუქნა

Monday, August 3, 2009

მანგლისი

ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს წელს ზაფხული არ არის.
მიზეზი #1: ვერაფრით გავთბი, ყოველ ღამე ვიყინები, მიუხედავად იმისა, რომ 2 რაღაც მაფარია ზემოდან + ჩემის თბილი გვერდით და მიზეზი #2: წვიმა წვიმა და ისევ წვიმა
გუშინ მანგლისში ვიყავი ჩემებთან, ნაწვიმარი იყო რათქმაუნდა და ციოდა. დედაჩემი ისეთი გარუჯულია, დორბლი წამომივიდა, კიდევ კარგი შარვალი მეცვა და ჩემს ქათქათა ფეხებს მალავდა.
იქ ერთადერთი გართობის ადგილი როშაა,იქ ორი კოკა კოლის ჯიხური და ამდენივე სკამი დგას, ამას ეძახიან კაფეს და აქ ატარებს ახალგაზრდობა დროს. როშა ძალიან ლამაზია, დედაჩემის თქმით, მთელი ბავშვობა მანდ მაქვს გატარებული, მარა არაფერი მახსოვს. სახლში რამდენ ფულს იხდიან და არც ცხელი წყალია და არც ნორმალური ტუალეტი, გუშინ მთელი დღე თავი შევიკავე და მაინც არ შევედი, დიდი ორმო ლუქდ სქეარი.

მე იქ 3-4 დღეზე მეტს რომ ვერ გავქაჩავ, ზუსტად ვიცი. მეორე დღეს მობეზრებული მექნება მთელი რომანტიკა და მესამე დღეს ვიქნები ბედნიერი იმით, რომ ამ ყველაფერს უკანასკნელად ვხედავ.
თუმცა, ბავშვთან ერთად წასვლა სხვაა ალბათ :)

სისულელე ჩავიდინე, როშაში ისე გავედი, ფულის წაღება დამავიწყდა და ცხენზე ვერ დავჯექი. მთელი საღამო ჩემებს ტვინი ვუჭამე და ბოლოს ჯემამ დაიწყო:
- როგორ ფიქრობ აბა ცხენს სიამოვნებს, ზედ ვიღაც რომ აზის ატარებს?
ამით იმის თქმა უნდოდა, რომ ვინაიდან მე ვაიძულებდი ცხენს დაკავებულიყო მისთვის არასასიამოვნო საქმით, ცხენები არ მიყვარდა. მე კონტრშეკითხვით მივმართე, ლეტის თუ სიამოვნებს პავადოკით სიარულითქო, გამოდის არც შენ გიყვარს ლეტითქო და შემდეგ ცოტა ხანი კიდევ იბურტყუნა რაღაც და გაჩერდა. საერთოდ, ზესიამოვნებაა მისთვის რამის მტკიცება :)

გუშინ ღრმა ბავშვობის შემდეგ პირველად, მანქანებზე დავჯექი. ერთი ტიპი რომელიც 3 ჯერ თუ 4 ჯერ იჯდა ზედიზედ, სიგარეტს არ უშვებდა ხელიდან. ეტყობა მისთვის არ წარმოადგნედა პრობლემას, ვიღაც ბავშვი რომ დაჯახებოდა და ის სიგარეტი თვალში ან სადმე სხვა ადგილას ეკრა. ან შენიშვნა მაინც როგორ არ მისცეს, საინტერესოა.

ძალიან მინდა გარეთ, ძალიან შემცივდა :(