Friday, September 10, 2010

Same Old Song

ბოლო დროს საკუთარ თავს არ ვეკუთვნი. ნერვები მაქვს დაწყვეტილი იმ გარემოების გამო, რომ ბინა ჯერ კიდევ ვერ ვიშოვეთ და ლეტი ჩვენთან ერთად არ ცხოვრობს.

სამი თვის განმავლობაში ერთმანეთზე საშინელი ბინები ვნახე. აქედან ერთი მოგვეწონა, თან ფასშიც ვეტეოდი, ფანტასტიური ხედით და სიმყუდროვით, მარა რად გინდა, პატრონებს პრობლემები შეექმნათ ვიზასთან დაკავშირებით ჯერ ვერ ცლიან სახლს. გულის სიღმეში მაინც ველოდებით და იმედი გვაქვს..

ლეტიმ თითქმის ყველა ჩვენს მეგობართან იცხოვრა. ერთი სული მაქვს, სულ ჩემთან როდის იქნება.


მანქანა ვიყიდეთ და ბედნიერი ვარ, რომ ნახევარ ხელფასს ტაქსებში აღარ ვტოვებ. იმ დღეს მე და ცუგა ვანგარიშობდით, რამდენი დახარჯა მან ბენზინში, 6 თვის განმავლობაში (ჩეკებს ინახავს) და რამდენი დავხარჯე მე ტაქსებში. ორჯერ მეტი გამოვიდა ჩემი და შევძრწუნდი.

ვოვის თამაში დავიწყე. ზუსტად ის დამემართა, რის გამოც მთელი შეგნებული ცხოვრება ვცდილობდი, მანდ თავი არ შემეყო.. მაგრამ feels good, who cares..

გუშინ ერთმა გამოსლევებულმა გოგომ ფორუმზე დამწყევლა. აქამდე, როგორც წესი, მხოლოდ გინებით შემოიფარგლებოდნენ. არადა, ზოგადად, ვცდილობ, არ ვიყო კონფლიქტური ფორუმზე. ბევრი ადამიანის სირულ გამოხტემებზე დამიხუჭავს თვალი, ნერვებიც მომშლია იმის გამო, რომ ჩემს პირადს ეხებოდნენ, მაგრამ არ ავყოლილვარ. ჩემს მიერ დავორნილი ან დაბანილი იუზერებისგან გინება ჩვეულებრივი მოკითხვაა უკვე ჩემთვის, ზოგს ბიჭი ვგონივარ და კუდით და ასფალტზე სახის ახევით მემუქრება, ზოგი ოდნოების გატეხვით და სამაგიეროს გადახდით, მარა ნუ არაუშავს, ვიტანთ, მითუმეტეს, ოდნოები არ მაქვს :დ ჰოდა გუშინ ეს გოგო ერთ მორიგ ტყუილში დავიჭირე და კომენტარის გაკეთებისგან თავი ვერ შევკავე და თითქოს მთელი ცხოვრება ინახავდა ამ ყველაფერს და მომენტს ელოდებოდა რომ ამოხეთქა. ისეთი საზიზღრობები წერა, მეც კი გავშტერდი. ალბათ იმიტომ რომ უფრო გარყვნილ ხალხთან მიწევს უერთიერთობა, ვიდრე ბოროტებთან.

სოფლის ორღობეში მდგარი, გაოფლილ ძუძუებიანი, კაპასი, კლიმაქსის ასაკს მიღწეული ქალის ჭეშმარიტი სახის ნახვა თუ გინდოდათ, გუშინ ის პოსტები უნდა გენახათ.


ერთი მაგისიც, დღეს Vamp Diaries-ს ვუყურებ.

ხვალ ამას